Planety

Za Saturnem znajduje się jeszcze Uran – trzeci z gazowych gigantów i siódma planeta układu słonecznego, Neptun – ósma planeta i czwarty gazowy gigant oraz Pluton. Pluton został odkryty w roku 1930. Jest to ostatnia i najmniejsza planeta układu słonecznego. Jednak w 2003 i w 2005 roku informację z różnych badań zaczęły zastanawiać się czy naprawdę można nazywać Plutona planetą. Przeciwnicy uważają, że ma on bardzo dziwną, owalną orbitę i jest bardzo mały. Jego wymiary to zaledwie niecała połowa Merkurego, który do momentu odkrycia Plutona był najmniejszą planetą. Jednak inni uważają, że powinien zostać on planetą, gdyż może i jest niewielki, dale mimo tego jest większy od asteroidów. Posiada on także jeden księżyc i atmosferę. Tak więc pomimo tego, iż jest wiele argumentów za i przeciw, niektórzy według własnej woli uznają, czy jest to planeta, czy nie. Rok na Plutonie trwa 248 dni ziemskich. Atmosfera Plutona jest bardzo cienka i prawdopodobnie zawiera azot, metan i tlenek węgla. Gdy Pluton jest bliżej słońca ma on postać gazu, natomiast, gdy się oddala, atmosfera zamarza. Najwyższą panującą tam temperaturą był- 220 stopni, a najniższą -2420. Tak więc Pluton to bardzo mała i ciekawa planeta, która przez pewien czas potrafi znajdować się bliżej słońca niż Neptun.

Drugą największą w układzie słonecznym planetą jest Saturn. W odległości od słońca zajmuje on jednak szóstą pozycję. Nazwę swoją dostał on po rzymskim bogu upraw, dobrobytu i cywilizacji. Saturn bardzo dobrze jest nam znany ze swoich pięknych, robiących wrażenie, migotających pierścieni. Są one zrobione z bardzo wielu fragmentów lodowych i skalnych, które odbijają promienie słońca i wtedy prześlicznie błyszczą. Saturn podobnie jak Jowisz ma bardzo dużo księżyców, aż ponad 50. Rok na Saturnie trwa stosunkowo niewiele, ponieważ tylko 29,46 dnia ziemskiego. Atmosfera zawiera przede wszystkim wodór. Jednakże znaleźć tam można śladowe ilości metanu, helu, amoniaku czy pary wodnej. Zmiany pór roku również są bardzo nieznaczne jak na Jowiszu i jest to spowodowane dość dużym oddaleniem od słońca. Bardzo silne wiatry i szybko wirujące gazy, burze i chmury to także cechy klimatu Saturna. Najwyższa temperatura zanotowana na tej planecie wynosi -120 stopni, a najniższa -190. Ciekawostką, o której warto tutaj wspomnieć jest też to, iż Saturn to jedyna planeta w układzie słonecznym, której gęstość jest mniejsza niż gęstość wody. Tak więc powiedzieć można, że Saturn jest lżejszy od wody. Tak więc Saturn to piękna planeta, która zachwyca nas swoimi pięknymi i niesamowitymi pierścieniami.

Jowisz to piąta planeta w naszym układzie słonecznym. Pomimo tego, iż jest on dopiero piątą planetą od słońca, jest jego najbliższym gazowym gigantem. Ta planeta jest kulą, na której zachodzi wiele zjawisk atmosferycznych. Na Jowiszu wirują gazy i burze o bardzo mocnej, a wręcz niewyobrażalnej sile. Imię swoje zawdzięcza natomiast rzymskiemu królowi bogów. Warto również wspomnieć o tym, że Jowisz jest największą spośród wszystkich planet znajdujących się w układzie słonecznym. Jego bardzo silne pole grawitacji pomaga mu w utrzymaniu wokół siebie ponad 60 księżyców. Ciekawostką jest to, iż rok na Jowiszu trwa tylko 11,87 dni ziemskich. Tak więc Jowisz oprócz tego, iż jest największą planetą obraca się najszybciej z nich wszystkich. W związku z tym atmosfera ciągle się zmienia. Występuje tam głównie wodór, trochę helu oraz minimalne ilości metanu, pary wodnej czy amoniaku. Najwyższą temp. zanotowaną na Jowiszu jest -163 stopni Celsjusza. Tak więc panują tam bardzo niskie temperatury. Oprócz tego zmiany pór roku są bardzo niewielkie ze względu na jego dużą odległość od słońca. Tak więc Jowisz to wyjątkowo duża planeta. Waży ponad dwa razy więcej niż pozostałe planety w układzie wszystkie razem wzięte.

Czwartą planetą układu słonecznego jest mars. Nazwę tą planeta ta zawdzięcza rzymskiemu bogowi wojny. Czasami jest też nazywana czerwoną planetą. Jednak dlaczego właśnie tak? Dlaczego czerwoną? Odpowiedź jest bardzo prosta. Na powierzchni Marsa, która jest skalista, zawarta jest bardzo duża ilość tlenku żelaza. U nas na Ziemi jest on jednak znany jako rdza. Przeważają tam również różnego rodzaju pyły. Spotkać można też wulkany oraz głębokie kaniony, a nawet równiny. Często są tam też wiatry oraz pyłowe burze. Rok marsjański trwa 686,9 dnia ziemskiego. Mars posiada także dwa księżyce. Atmosfera natomiast zawiera przede wszystkim dwutlenek węgla. Czasami pojawiają się też minimalne ilości azotu, argonu, tlenu, pary wodnej czy tlenku węgla. Najwyższą temperaturą, jaka została tam zanotowana byłą równa 20 stopni Celsjusza. Jednak najniższa temperatura wynosiła -140. Niebo na Marsie ma kolor czerwony, jednakże pory roku trwają podobnie jak na Ziemi. Na Marsie można zauważyć mroźniejsze i bardziej groźne zimy. Jest wtedy bardzo chłodno. Na północnej czapie lodowej nawet w lecie pozostają kawałki, które są niestopione. Jest ona większa niż południowa pokrywa lodowa, gdyż ma ona około 680 mil wszerz, natomiast południowa tylko 260 mil. Pomimo tego, iż Mars jest bardzo podobną planetą do Ziemi, do tej pory nie odkryto na nim żadnych śladów życia.

Ziemia – trzecia planeta w układzie słonecznym. Jest to jedyna planeta o bardzo dużych zasobach wodnych, które występują w formie ciekłej. Przyczyną tego jest najmniejsza rozpiętość temperatur pośród innych pozostałych w układzie słonecznym planet. Wody, rzeki, morza, jeziora, oceany oraz woda w postaci śnieżnych pokryw i lodowców zajmuje ponad trzy czwarte powierzchni. Skład atmosfery także różni się od innych planet. Około 78 procent to azot, 21% to tlen, a pozostały 1& to inne gazy i dwutlenek węgla. Na Ziemi temperatury są umiarkowane. Średnia temperatura wynosi 13 stopni Celsjusza, najwyższa 58, a najniższa -89. Pogoda i klimat zależą tutaj głównie od atmosfery. Można jednak uznać za słuszne stwierdzenie, że im dalej od równika w stronę biegunów, tym robi się zimniej. Pory roku, jakie tam można zauważyć spowodowane są odchyleniem osi. Występują tam zimne, mroźne, śnieżne zimy oraz gorące i upalne lata. Ziemia jest najlepiej poznaną planetą. To także jedyne znane do tej pory miejsce, na którym odkryto życie. Występują tam rzeki, oceany, góry, pustynie, morza. Tak więc ukształtowanie powierzchni jest bardzo zróżnicowane. Ziemia to bardzo dobrze znana wszystkim planeta, która posiada jeden księżyc, ma rok trwa tam 365 dni.

Drugą planetą znajdującą się w Układzie Słonecznym jest Wenus. Planeta ta swoją nazwę otrzymała po rzymskiej bogini miłości. Wenus jest planetą wielkościowo podobną do Ziemi. Jednak jest ona jedną z najgorętszych planet w układzie słonecznym. Najwyższe temperatury, jakie tam zanotowano szacują się na około 500 stopni Celsjusza. Najniższa jednak to 45 stopni. Przyczyną takiej wysokiej temperatury jest jej gęsta atmosfera, która wychwytuje promienie słońca. W atmosferze znaleźć można głównie dwutlenek węgla, azot i kwas siarkowy, a efekt cieplarniany, jaki tam panuje jest nieporównywalny z ziemskim. Okres orbitalny, czyli rok wenusjański trwa tam 224,7 dni. Z powodu gęstej atmosfery występują tam minimalne zmiany pór roku. Oprócz tego na jej powierzchni znajdują się liczne wulkany, a podłoże jest skaliste i twarde. Ponieważ planeta ta ma dość szybki czas orbity i długotrwały obrót wokół własnej osi, dzień na tej planecie, która porusza się w przeciwnym kierunku niż pozostałe. Dodatkowo jest ona okryta grubą, poruszającą się chmurą bardzo trujących i niebezpiecznych związków. Chroni to w pewien sposób planetę przed wścibskimi obserwatorami. Tak więc Wenus to druga w układzie słonecznym planeta, która często pojawia się jako pierwsza gwiazda i znika jako ostatnia.

Merkury to pierwsza planeta znajdująca się najbliżej Słońca. Nazwę swoją zawdzięcza rzymskiemu uskrzydlonemu posłańcowi bogów, gdyż jest ona planetą bardzo szybko poruszającą się. Jej średnia prędkość to 47 km/s. Jak już wspomniano Merkury to pierwsza planeta od Słońca. Jest więc ona pod wpływem intensywnego Słońca. Ciągle promieniują tam różne rodzaje pierwiastków i jest tam bardzo gorąco. W związku z takimi warunkami prawie całkowicie jest on pozbawiony atmosfery. Strona, po której świeci Słońce jest nagrzana do ogromnych temperatur. Największą z nich, jaką tam zanotowano wynosi 425 stopni Celsjusza. Druga strona natomiast jest zaciemniona i temperatury przeważnie spadają tam poniżej -100 stopni Celsjusza. Najniższą temperaturą, jaką tam jednak zanotowano wynosiła -183 stopnie. Merkury pod względem wielkości jest dość nieduży. Zajmuje on 2 miejsce w rankingu najmniejszych planet. Tuż przed nim jest tylko Pluton. Jego cechą charakterystyczną jest też to, iż jest orbita jest o wiele bardziej owalna niż orbity innych planet. Opisując tą planetę warto wspomnieć, iż oś Merkurego prawie w ogóle nie jest odchylona. Skutkiem tego jest brak pór roku, a Słońce oświetla równik przez cały rok. Merkury nie ma w ogóle księżyców. Na powierzchni znajdują się natomiast nagie skały bogate w żelazo. Tak więc Merkury to pierwsza planeta znajdująca się najbliżej słońca, a jej okres orbitalny wynosi tylko 87,9 dni.

Jak każdy z nas wie, Układ Słoneczny składa się z planet. Jest ich dziewięć i poruszają się po orbitach wokół Słońca. Każda z planet jest innego rozmiaru, a nawet koloru i w ogóle nie zależy to od odległości od słońca. Dodatkowo są one bardzo małe w porównaniu do słońca. W naszym Układzie Słonecznym wyróżnić można planety takie jak: Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz, Saturn, Uran, Neptun oraz Pluton. Pluton jednak nie zawsze przez naukowców i astronautów traktowany jest jako planeta. Uważają oni bowiem, iż nie należy go nawet za nią uznawać., Ułożenie planet nie od początku było takie jasne. Teraz wiadomo, iż oprócz Ziemi istnieją jeszcze inne planety, które krążą wokół Słońca. Wiadomo, że najbliżej Słońca jest Merkury, a najdalej Pluton. Kiedyś natomiast uważano, że to Ziemia jest w centrum i wszystkie pozostałe obiekty poruszają się wokół niej, a nie na odwrót. Jednak stopniowo, dzięki wielu obserwacjom i przyrządom umożliwiającym oglądanie planet i słońca, wiedza ta zaczęła się rozpowszechniać i wziąć ewoluowała. Na początku, co prawda nie chciano w to uwierzyć, ale z czasem ludzie sami się o tym przekonali mając to wszystko udokumentowane. Przyczyniło się do tego wielu znanych astronomów, do których należał między innymi Mikołaj Kopernik. Przedstawił on swoje idee w książce pod tytułem „O obrotach sfer niebieskich”. Tak więc nie od początku istnienia świata było wiadomo ile jest planet oraz jakie jest ich rozmieszczenie.